گنیما

   هفت قلم آرایش: هفت قلم آرایش که "هفت وند"با "هر هفت" نیز گفته می شود، در گذشته به هفت جز گفته می شد. که مجموعه  ی کاملی از لوازم آرایش زنان را تشکیل می داد. این اصطلاح هنوز هم در معنای مجازی برای توصیف تمسخرآمیز زنی که آرایش غلیظی کرده باشد به کار می رود. هفت قلم آرایش را بدون ترتیب خاص به این صورت ذکر می کند. سرمه، نگار یا حنا، سفیدآب، غازه که آن را بیشتر به نام سرخاب یا سرخی می شناسند، وسمه که برای پرپشت تر نشان دادن ابروها و گاهی برای قرینه ساختن چشم ها به کار می رفت، "زرگ"گرد طلایی رنگی بود که به صورت با مو می مالیدند، وخال.

در بعضی از آثار غالیه یا عطر جایگزین زرگ شده است اما عطرها با تنوع بی شمارشان در گروه دیگری جای می گرفتند.(فصلنامه ی هستی ش11 صص 49-48)

 زنان را هفت قلم زینت مرد را هر هفت آن باشد                                  

که هفت اندام را زیور درد تو آراید(ص531/ ب 11618)طالب آملی

تیرگی بین که سفیداب غذا را ز پر زاغ    

 بهر مشاطگی بخت سیه بگشودم(682/ 14421)طالب آملی