استاد احمد محسن پور یکی از ارکان موسیقی مازندرانی است. آثار خلاق، پژوهشهای ژرف و بازسازیهای هنرمندانه او در نوینسازی، گسترش و معرفی موسیقی مازندرانی، نقشی ارزنده داشته است.
او بر مبنای شناسنامه ای که در بیست و سوم شهریور 1344 صادر شد، زاده ی 1324/12/1 از مادری به نام سلطنت و پدری به نام رحمت در روستای قادیکلای بزرگ در منطقه ی بیشه سر قائم شهر (شاهی سابق) است.
در دوره ی کودکی، به کمک پدرش با ساز «للـه وا» و بعدها با سازهای «نی لبک» ، «ویلن» و «کمانچه» آشنا شد.
در سال1344 به ساز ویلن روی آورد و کتابهای دوره هنرستان موسیقی و ردیف صبا را نزد استادان آن زمان آموخت.
وی چون به طور جدی و پیگیر به موسیقی مازندرانی روی آورد، برای ادامه ی کار موسیقی، ساز کمانچه را به دلیل محلی بودنش برگزید.
در سالهای 53- 1352 عضو گروه موسیقی محلی رادیو ساری شد و سال 1354 به ارکستر ملی فرهنگ و هنر مازندران پیوست و در سال 1356 سرپرست گروه موسیقی محلی اداره فرهنگ و هنر آن زمان شد که تا سال 1357 ادامه داشت.
در پانزدهم شهریور 1364 نخستین مرکز آموزش موسیقی و پرورش فرهنگی- هنری را با نام فرهنگ خانه ی مازندران،در ساری بنیان نهاد.
در ادامه ی فعالیتش، به سال 1367 گروه موسیقی محلی مازندرانی«شواش» را تشکیل داد که چند آلبوم صوتی و تصویری و کنسرت های داخل و خارج از کشور ماحصل تلاش های محسن پور است.
این استاد بی بدیل موسیقی مازندرانی صبح چهارشنبه 30 دی ماه در سن 70 سالگی درگذشت.